O co chodzi?
Poziom cukru we krwi w ludzkim organizmie utrzymywany jest na stałym poziomie. Na czczo widełki wynoszą 70-100mg/dl, natomiast po posiłku poziom ten nie powinien przekraczać 140mg/dl. Wartości te określają właściwą ilość cukru, która jest potrzebna każdej naszej komórce do uzyskania odpowiedniej energii koniecznej do życia.
Ludzki mózg aby prawidłowo funkcjonować potrzebuje glukozy. Gdy w naszej krwi brakuje cukru mózg, który jest odpowiedzialny za funkcjonowanie całego naszego organizmu przestaje pracować prawidłowo.
Hipoglikemia jest to spadek poziomu cukru we krwi poniżej 70mg/dl. W tym momencie stosunek poziomu cukru we krwi jest zbyt niski względem potrzeb naszego organizmu. Hipoglikemię można podzielić na trzy rodzaje: łagodną (lekką), średnia (umiarkowaną) i ostrą (ciężką).
Hipoglikemia łagodna charakteryzuje się tym, że poziom cukru waha się w górnych granicach i bardzo często nie są jeszcze odczuwalne objawy niedocukrzenia przez chorego. Hipoglikemia średnia inaczej również zwana umiarkowaną jest to stan, w którym objawy spadku cukru we krwi są odczuwalne przez pacjenta, jednoczenie pacjent jest w stanie sam sobie pomóc. Najbardziej niebezpiecznym stopniem hipoglikemii jest stopień ciężki, ponieważ jest to stan, w którym dochodzi do zaburzeń funkcji i pracy mózgu oraz do utraty przytomności. W ostrym stanie niedocukrzenia konieczna jest pomoc drugiej osoby. Nie wolno lekceważyć żadnego stopnia niedocukrzenia!!!
Dlaczego występuje hipoglikemia?
U osób, które nie chorują na cukrzycę zjawisko hipoglikemii nie występuję. Organizm osoby zdrowej sam potrafi obronić się przed spadkiem cukru we krwi. Na występowanie niedocukrzenia u osób chorych na cukrzycę największy wpływ mają leki, które obniżają stężenie cukru we krwi. W momencie, kiedy działanie leków jest zbyt silne w stosunku do poziomu cukru we krwi dochodzi do hipoglikemii. Zdarza się to najczęściej w momentach, kiedy dawka leku jest zbyt wysoka w stosunku do zjedzonego posiłku lub pora dnia podania leku jest niewłaściwa. Innymi przyczynami występowania niedocukrzenia jest intensywny i długotrwały wysiłek fizyczny, spożywanie alkoholu lub zbyt długie przerwy miedzy zjadanymi posiłkami.
Pierwszymi ostrzegawczymi objawami hipoglikemii są:
- suchość w ustach;
- bladość skóry i ust;
- bóle brzucha, mdłości;
- częste oddawanie moczu;
- wzmożone uczucie głodu i wzmożone pragnienie;
- uczucie zmęczenia, senność;
- stany lękowe, niepokój;
- pocenie się.
Im bardziej spada nam cukier tym objawy są bardziej niepokojące, np.:
- kołatanie serca;
- skurcze mięśni kończyn;
- zaburzenie widzenia.
W momencie kiedy niedocukrzenie osiągnie stopień ciężki i już nie jesteśmy w stanie sami sobie pomóc pojawiają się takie objawy jak:
- agresja, nieracjonalne zachowanie;
- bełkotanie, zaburzenia chodu;
- drgawki, konwulsje;
- utrata przytomności.
Profilaktyka
Aby zapobiec hipoglikemii zawsze trzeba mieć przy sobie gleukometr. Należy systematycznie badać poziom cukru we krwi. Nie wolno zapominać o tym, aby mieć przy sobie płynną glukozę, sok z owoców lub cukier. Trzeba unikać spożywania alkoholu, ponieważ to on bardzo często jest przyczyną hipoglikemii. Przy intensywnym wysiłku należy badać swój poziom cukru przed, w czasie i po ćwiczeniach oraz należy się zaopatrzyć w dodatkową porcję węglowodanów np. kanapkę.
Jak się zachować gdy poczuje się pierwsze objawy hipoglikemii?
Przede wszystkim jak wspomniane było wyżej, trzeba mieć zawsze przy sobie glukozę lub coś słodkiego. W momencie pierwszych objawów trzeba zażyć glukozę! Po 15 minutach należy ponownie zbadać poziom glukozy. Jeżeli poziom jest nadal poniżej 70mg/dl, należy ponownie spożyć kolejną dawkę cukru i tak aż do unormowania wartości glikemii. W przypadku gdy poziom glukozy spada nam w szybkim tempie należy bezzwłocznie wezwać pomoc medyczną lub osobę przeszkoloną w udzieleniu pomocy, ponieważ grozi to utratą przytomności.
Należy pamiętać, aby mieć przy sobie bransoletkę lub kartę identyfikacyjną, na której jest informacja, że jest się chorym na cukrzycę. Bardzo często objawy niedocukrzenia są mylone z stanem po spożyciu alkoholu.
Osoby, udzielające pomocy nieprzytomnej, osobie chorej na cukrzycę pod żadnym pozorem nie mogą podawać doustnie żadnych pokarmów stałych, ani żadnych płynów ponieważ grozi to zadławieniem. Należy osobę nieprzytomną ułożyć w pozycji bezpiecznej i bezzwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe.